هیچ ملتی نمی‌تواند بدون برخورداری از سرمایه و هزینة آن، به اهداف سیاسی و فرهنگی خود دست یابد. هدف از این كسب ثروت، دستیابی به ثبات سیاسی و  ایجاد نظمی پایدار برای ظهور استعدادهای فردی است. پذیرفتن حقانیت علم و دامن زدن به تحقیق و حمایت از دانشگاه و متخصص به عنوان مهمترین پشتوانه‌های تصمیم گیری، از اصول اولیة كسب سرمایه به معنای غیرتجاری و سنتی آن است. صنعتی شدن یك كشور با مساحت، جمعیت، موقعیت جغرافیایی و بهره‌مندی از نسل جوان با استعداد، ارتباط دارد. صنعتی شدن مهمترین و مطمئن‌ترین راه افزایش ثروت ملی است؛ و نه تنها اهمیت فردی را به ارمغان می‌آورد بلكه به امنیت ملی و غنی‌تر شدن هویت ملی می‌انجامد. آرامش سیاسی و رعایت قواعد بازی سیاسی و گردش منظم قدرت، از استوانه‌های این نظم صنعتی است. در تاریخ توسعه، جامعه‌ای سراغ نداریم كه با هیاهو و هرج و مرج و بی‌نظمی و نداشتن سامان سیاسی به اهداف خود رسیده باشد. بنابراین نخبگان سیاسی عاقل كسانی هستند كه با اندیشه‌ها و اقدامهای خود، زمینه‌های افزایش ثروت معقول و مشروع شهروندان را فراهم می‌آورند.